Gebeden

Eerste zondag van de veertigdagentijd

Ik richt me tot jou bij dit kruis
(ik zeg jij, dat voelt dichterbij)
en leg mijn machteloosheid neer
over het onrecht in de wereld
over mensen die hun macht misbruiken
vergeten mens naast mens te zijn
mens van de hemel, op aarde te zijn

Je bent dichterbij dan mijn halsslagader, las ik eens
Als ik eerlijk ben bemerk ik dat niet altijd.
Ja, soms even…

En toch zie ik lichtpunten,
al lijken ze bedolven onder het nieuws van alle dag,
onopvallend vaak en ook dichtbij
wordt het nieuwe licht zichtbaar,
als ik er oog voor heb,
soms even…

Jij ging 40 dagen door de woestijn,
bleef trouw, blijft trouw.
Je laat ons zien dat we kunnen vertrouwen,
dwars door de woestijn van angsten en verwarring

Ik bid
Wees als een zachte mantel van liefde in en om ons heen
laat het licht schijnen door onze oren, ogen en in onze harten
zodat wij jouw licht de wereld indragen
zodat wij er voor elkaar kunnen zijn

[Anna Nijdam, 22 februari 2026]